Gözyaşı bir safirdir ve ışığı soğuk ve incedir. Bir toprak Kahf Al-Arwah'a ne kadar yakınsa Yanan Olan'ın rüyasını o kadar çok hisseder — canavarlar cin dokunuşlu, daha büyük, daha acımasız, daha yüksek seviyeli hâle gelir. Zorluğun bir köşeden dışarı doğru değil, İKİ başkentten de merkeze doğru artmasının sebebi budur.
Kahf'ın çevresinde ışık, bir sessizlik halkasını tutmaya yetecek kadar güçlüdür: Sultan'ın Ateşkesi. Ötesinde yara halkası, yani Sınır Yarası ile Kayıp Saray, en güçlü yaratıklarla kaynar. Gözyaşı'nın titrediği geceleri Ateşkes'in kuyu bekçileri kaydeder: bu ay dokuz; oysa bir adamın dedesi bütün ömründe dokuz kaydetmişti.
