Kahf'ın çevresinde Gözyaşı'nın ışığı cin sıcağını dar bir daireye hapseder ve toprağı sakin tutar. “Totemlerin içinde kan yok. Dışında her şey seninkini istiyor.” İki taç da Ateşkes toprağında kan dökmeye cesaret edemez; Güneş sikkesi de Ay sikkesi de aynı geçer. Burası dünyanın kalbidir, başlangıç bölgesi değil.
Merkezler
- Mühür Kapısı
- Mağara ağzının kuzeyinde. Mühür Bekçisi Muhafız Suhaib, eski Sultan soyunun son kanı; hiçbir tacın adamı değil. Kapıyı yalnızca o açar.
- Qaryat Al-Bir
- Doğudaki Kuyu Köyü. Muhtar Duhaim titreme gecelerinin defterini tutar; Umm Kulthum'un hayaletli bir çamaşır ipi var.
- Bani Sahm Kampı
- Güneybatıda. Sheikha Moza bint Sahm (“Taçlar paslanır, develer dayanır.”), ateş anlatıcısının üç taşı, şahinler, kahve ve konukseverlik hakkı.
- Sükunet Pınarı
- Batıdaki vaha. Kamış Bekçisi Khadra uyarı totemlerini her yeni ayda hurmalı kek ve kamış balıyla besler; Musfir mağaraya doğru düşen yıldızı okur.
- Kavşak
- Güneyde. Abu Finjan'ın ateşi hiç sönmez. İki tacın adamlarına da aynı ateşte çay doldurur; silahlar fıçıda kalır.
- Münzevi Salim'in mesası
- Kuzeyde. Sultan'ın Ateşkes'ten önce söylediklerini ve ateş şarkısının son dizesini hatırlar.
Burada neler olur
Ateşin başında çay, titreme gecelerinin defteri, soğuk yanan safir, tarikatın kazısı ve yanlış ellere geçen parçalar, eski Kervansaray'ın yeniden açılması. Sonra Bekçi kapıyı açar ve inişler başlar. Kahf'ın kendi muhafızları gölgeleridir: kül yürüyenler, kum gölgeleri, toz hayaletleri, tarikat kazıcıları ve onların kazı ustası Mücevherci.
